سلام به همگی.امیدوارم حال همگی خوب باشه.

بدون هیچ حرف اضافی بریم سراغ پست:

راننده میدان را دور میزنه تا آن ور نگه داره که یکدفعه چشمش می افته به یک معتاد زار و نزار و منقلب می شه.آخر مسیره و تا الان ساکت بوده اما یکدفعه سر صحبت را باز می کنه و میگه:اولش فکر نمی کنی معتادی،هی به خودت میگی این باره آخره،هی میگی من چیزیم نیست،تفریحی یه،هی فرق میذاری بین خودت و یه معتاد.10 سال که گذشت می بینی ای داد بیداد.می بینی به باد رفتی ...

تا کسی ایستاده و راننده هنوز حرف میزنه.پیاده می شم.از اون لحظه هاییه که راننده میخواد حرف بزنه و تو تا وقتی هم که بقیه پولت را پس می گیری به حرفش گوش میدی و میدونی که بازم حرف داره.

میرم و حرفش می مونه.

ما معتادیم ولی دیر یادمون میفته.مثلا ته دلمون قربون صدقه خودمون میریم که با پدرسوخته بازی هیچ نسبتی نداریم.اَه و اوه می کنیم که نباید فلان بود و بهمان بود و از یک طرف میگیم البته زندگی شوخی بردار نیست.پیش میاد دیگه.یکی دوبارش واسه اینکه کار آدم پیش بره اشکالی نداره.همیشگی که نیست.ترکش می کنم.به همین روال دروغ میگیم.به خصوص نوع مصلحتیشو علم می کنیم تا تک و توک کاری که داریم راه بیفته وباز از صفت دروغگو سر باز میزنیم.میگیم بالاخره چند بارش پیش میاد.یا مثلا جایی رو مدیریت می کنیم،به خودمون میگیم"میدونم این دروغ و دغل ها،این حق کشی ها درست نیست،اما خب پیش میاد،همیشه اینجور نیست.جبران می کنم.اصل چیز دیگه ایه".اما غافل که کم کم وا میدیم.کم کم معتاد میشیم.اون قدر که فراموش می کنیم این دروغ و کلک ها قرار نبوده همیشگی باشه و موقتی بوده.اما وا میدیم حتی اگه نپذیریم.حتی اگه خودمون رو گول بزنیم.

سلام به همگی.امیدوارم حال همتون خوب باشه.قبل از هر حرفی یه معذرت خواهی کله گنده بابت بی معرفتی این چند وقته به همتون بدهکارم و شرمنده همگی هستم و از اینکه منو فراموش نکردین از همتون تشکر می کنم.

در طالع بینی چینی هرسالی با یک حیوان مشخص میشه و با چندتایی فاکتور دیگر،شخصیت متولد آن سال را با حیوان مورد نظر مشخص می کنند.گذشته از این معمولا در فرهنگ های مختلف،حیوانات نماد و سمبل یک رفتارند.خودمون هم کم و بیش به تعریف یا تقبیح اسم موجودی را روی دیگران می گذاریم مثلا آدمهایی که هرجور بتوانند می خواهند از آدم بکنند و رحم هم نمی کنند.،گرگ اند و یا آدمهایی که حتی سلامشان بی طمع نیست و تمام ارتباطشان بر محور 2دره کردن و شیره مالیدن سر ملت میگذره،روباهند و همین طور الی آخر.

خرها شفافند.اهل ریا نیستند.حتی اگه به همه چیز گند بزنند از خریت شونه و قشنگ مشخصه که چی کار دارن می کنند.وقتی با یک خر طرفی تکلیفت روشنه.نقابی در کار نیست که خر هرچی ته دلش باشه را به تو میگه.

ولی اوضاع جامعه مون طوریه که خر بودن اصلا به صرفه نیست.مدام باید همه چیزو پنهون کرد.باید ادا درآورد.به وقتش باید فیلم بازی کنی تا دستت رو نشه و مدام در حال بازی بی پایانی با آدمها و محیط اطراف و حتی خودت هستی.

سلام به همگی.نوروز مبارک.

یک سال دیگه از عمر کوتاهمون گذشت.از سالی که گذشت راضی بودید؟از خودتون چقدر رضایت دارید؟سال پیش،لحظه ی تحویل سال،بی ریا و با ریا،راست یا دروغ،از روی تظاهر یا از ته دل،برای هم سالی خوب و شاد،همراه با سلامتی آرزو می کردیم و حالا باید از خودمون بپرسیم:آیا در سالی که گذشت به آرزوهامون رسیدیم و یا لااقل در برآورده کردن اونا کوشیدیم؟پارسال چند نفر رو به غیر از خودمون دیدیم؟چند لب رو به لبخند ؟آراسته کردیم؟چند گره از مشکلات دیگران باز کردیم؟ و یا برعکس چند چشم رو گریوندیم؟چند قلبو شکستیم؟

سال تحویل همون طور که از اسمش پیداست زمانیه واسه متحول شدن،فرصتیه برای پوست انداختن،مهلتیه برای شروع دوباره،حیاتی نو و رویشی امیدبخش.نوروز یادآوری می کنه که در آغاز جاده ی تازه احداثی هستیم بنام سال جدید که می تونیم انتهای اونو با درایت خودمون رو به قله ی موفقیت و یا به سمت دره ی نابودی بکشونیم.حالا وقت اونه که نقشه بکشیم و برنامه ریزی کنیم تا چگونه دفتر 365 برگی که خداوند به رایگان در اختیار ما گذاشته و در حقیقت به ما هدیه کرده را پر کنیم.زمان تحویل سال،دعا می کنیم که یک انسان واقعی باشیم و دست همدیگه رو بگیریم،اشکها رو ببینیم و غمها رو بگیریم و شادی هدیه بدیم.

ببخشید.قرار بود این نوشته با شیرینی و شکوفه و مژده ی بهار،شیرین باشه ولی چون تلخی حقیقت چاشنیش بود،طعم قهوه گرفت.امیدوارم این بهاریه،کمی_فقط کمی ! بیدارمون کنه و بیدار نگهمون داره.درست مثل قهوه.

تا بعد.

اخطار! هرگونه برداشت سیاسی از این مطلب،ممنوع می باشد.

خوبی دیگه تموم شده

میخوام که من هم بد بشم

برم قاطی دروغگوها

دو رنگی رو بلد بشم

خوبی دیگه تموم شده

دوستت دارم،یه افسانه س

واسه کسی که عاشقه

عاشق بودن،یه فاجعه س

خوبی دیگه تموم شده

قلبا،همه سنگی و سرد

دیگه دلی نمیسوزه

واسه غم و غصه و درد

خوبی دیگه تموم شده

دنیام به آخر رسیده

از شرم قلب زخمی ام

در نمیادش سپیده

خوبی دیگه تموم شده

دیگه همه بدٍ بدن

تو زندون بدی هاشون

محکوم به حبس ابدن

سلام به همگی.از همه ی کسانی که با خوندن پست دیشب از من ناراحت و عصبانی شدن معذرت میخوام.والبته همه ی کسایی رو که بهم فحش دادن حلال می کنم(چون می دونم حقم بود).اینم بگم که اصلا قصدم ناز کردن و لوسبازی نبود.یه بار هم به بهانه جونم گفتم که اگه بخوام برم فقط یه پست خداحافظی میذارم و تمام.واقعا هم قصد داشتم برم.

آخه شما که نمیدونید برنامه نویسی پاسکال چقدر سخته.اونم برای کسی که توی طول ترم لای کتاب رو هم باز نکرده و دو خط درمیون به کلاس رفته.

حالا شما جای من.بعد از این همه خرخونی وقتی برای چند لحظه میام نت که با خوندن پستا و کامنتای شما یه خورده آرامش پیدا کنم،می بینم همه حرف از خداحافظی و اینجور حرفا میزنن.واقعا اعصابم خورد شد و اون پست رو گذاشتم تا به اونایی که میخوان برن بفهمونم،وقتی حرف از رفتن میزنن چقدر اونایی که دوسشون دارن ناراحت میشن.البته نمیخوامبگم که شما منو دوس دارید ولی بالاخره بهم که عادت کردیم.نکردیم؟

حضرت علی(ع) می فرماید:"هنگام عصبانیت سخنی نگو که بعدها از گفتن آن پشیمان شوی."حالا جریان منه.

خلاصه بچه ها با عرض شرمندگی حالا حالاها باید منو تحمل کنید.ولی تو رو به هرکی که دوس دارید اگه مشکلی ندارید حرف خداحافظی و ... رو نزنید.

پ.ن.یه نفر هست که نمیدونم میدونه یا نه؟که وقتی عصبانیه خیلی ترسناک میشه.مخصوصا چشماش.